Tickets and guided tours
You should plan about three hours to visit the former seat of the rulers of Warmia, including a walk around the bailey and a tour of the complex around it.
Parking
Parking for cars and tourists is available on Kanalowa Street (former market place). Access to the car park from Kardynała Wyszyńskiego Street. Access from the car park to the castle from the Municipal Amphitheatre.
Alegoria Restaurant
Restauracja „Alegoria” działa w gotyckich piwnicach Hotelu Krasicki, w zabudowaniach przedzamcza tuż obok zamku.
KRASICKI HOTEL
Hotel Krasicki mieści się w zabudowaniach przedzamcza, bezpośrednio przy zamku biskupów warmińskich.
Lidzbark Warmiński Museum
Pamiątki i wydawnictwa muzealne można kupić w muzeum. Aktualne godziny otwarcia na stronie lidzbark.muzeum.olsztyn.pl.

Zamek biskupów warmińskich w Lidzbarku Warmińskim należy do najcenniejszych zabytków gotyckiej architektury w Polsce. Przez ponad cztery stulecia był główną rezydencją biskupów warmińskich, a od 2018 roku jest pomnikiem historii. Biskupi warmińscy byli nie tylko zwierzchnikami diecezji, lecz także świeckimi władcami dominium warmińskiego – Lidzbark był więc przez stulecia faktyczną stolicą Warmii, a zamek centrum jej administracji, sądownictwa i życia dworskiego. Do dziś jest jednym z najlepiej zachowanych średniowiecznych zamków w tej części Europy.
Budowę rozpoczęto w 1350 roku, rok po przeniesieniu siedziby biskupów warmińskich z Ornety do Lidzbarka, a zakończono na przełomie XIV i XV wieku. Prace prowadzili kolejni biskupi – od Jana z Miśni po Henryka Sorboma. Zamek wzniesiono na planie kwadratu o boku 48,5 m, wzorując go na krzyżackich domach konwentualnych. Za biskupa Sorboma dziedziniec otoczono dwukondygnacyjnymi krużgankami. Po pożarze w 1442 roku dobudowano narożne wieżyczki, którym ostateczny kształt nadał biskup Łukasz Watzenrode.

Po drugim pokoju toruńskim (1466) Warmia znalazła się w granicach Polski jako część Prus Królewskich, a lidzbarski zamek stał się ważnym ośrodkiem kultury. Rezydowali tu m.in. Jan Dantyszek, Marcin Kromer, Andrzej Batory, Jan Stefan Wydżga i Ignacy Krasicki. Za biskupa Wydżgi w 1673 roku przy skrzydle południowym dobudowano barokowy pałac, który wpłynął na zmianę funkcji wielu sal zamkowych. Krasicki założył ogrody i powiększył wielki refektarz, wyburzając ścianę oddzielającą go od tzw. Izby Sybilli.
W latach 1503–1510 na zamku przebywał Mikołaj Kopernik jako sekretarz i lekarz swojego wuja, biskupa Łukasza Watzenrodego. Dwa stulecia później rezydował tu Ignacy Krasicki, biskup warmiński od 1766 roku, który w Lidzbarku napisał wiele swoich utworów, m.in. „Monachomachię” i „Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki”. Krasicki opuścił Lidzbark w 1795 roku, obejmując arcybiskupstwo gnieźnieńskie.
Przedzamcze otaczają trzy skrzydła, które przez wieki wielokrotnie przebudowywano. Najstarsze jest skrzydło zachodnie z XIV wieku, które obecny kształt ma od połowy XVIII wieku. Skrzydło wschodnie to pałac ufundowany przez biskupa Adama Stanisława Grabowskiego, a południowe dobudowano pod koniec XVIII wieku. Zachowały się XIV-wieczna wieża bramna i XVI-wieczna baszta cylindryczna w narożu południowo-wschodnim. Przed zamkiem stoi figura św. Katarzyny z 1756 roku, również fundacji biskupa Grabowskiego.
Wielki refektarz we wschodnim skrzydle pierwszego piętra ma 27 m długości i 9 m szerokości. Prowadzi do niego renesansowy portal z 1612 roku z herbem biskupa Szymona Rudnickiego. Ściany zdobi fryz heraldyczny z herbami biskupów warmińskich, a odkrywki ukazują średniowieczne polichromie. W refektarzu znajduje się płyta nagrobna biskupa Pawła Legendorfa, wykonana w norymberskim warsztacie Piotra Vischera.
Kaplica zamkowa w skrzydle południowym otrzymała rokokowy wystrój za biskupa Grabowskiego. Z wielkiego refektarza przechodzi się do pomieszczenia w wieży, które służyło biskupom jako kaplica domowa – jej wystrój pochodzi z czasów biskupa Watzenrodego. Pod nim znajduje się ciemna komnata więzienna, do której więźniów opuszczano przez otwór w posadzce. W skrzydle północnym mieści się komnata audiencyjna z marmurowym portalem fundacji biskupa Michała Radziejowskiego, a w zachodnim i południowym dawny mały refektarz i kapitularz z gotyckimi malowidłami.
Po pierwszym rozbiorze Polski (1772) Warmia znalazła się w Prusach, a w 1795 roku zakończył się okres biskupiej rezydencji w Lidzbarku. Zamek stracił dawne znaczenie i był wykorzystywany do innych celów. W 1838 roku władze prowincji uznały go nawet za zbędny i nadający się do sprzedaży lub rozbiórki. Pałac Wydżgi rozebrano w latach 1839–1840 – zachowały się jedynie fundamenty. Ratunkiem okazały się prace konserwatorskie prowadzone w drugiej połowie XIX wieku przez królewskiego konserwatora Ferdinanda von Quasta.
Zamek jest oddziałem Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie. Większość wnętrz udostępniono zwiedzającym – można obejrzeć m.in. krużganki, wielki refektarz, kaplicę, piwnice oraz wystawy sztuki. Osobno zwiedza się wieżę zamkową i ogrody. W latach 2022–2023 odrestaurowano organy w kaplicy zamkowej. W zabudowaniach przedzamcza działa dziś hotel z restauracją.
History of the Castle
The castle played an important role in the Polish-Teutonic war. In 1410, after the Battle of Grunwald, Bishop Henry Fogelsang paid homage to the Polish king. However, the Polish garrison remained in the castle for only two months, and after the Polish-Lithuanian army withdrew, Warmia returned to the hands of the Teutonic Knights. In 1414, the town and castle, although reinforced by the Teutonic Knights, were captured by the Poles after a siege of several days. The king guarded the fortress with a crew led by the knight Dzierżek of Vostovice before continuing northwards. This time, however, the Polish army also stayed for a short time, as in the same year Olsztyn was recaptured by a Teutonic army under the command of the Pokkam commander Helfric von Drach. During the Thirteen Years' War the castle changed hands. In February 1454, rebellious burghers wanted to move on the castle and demolish it, but after receiving the keys, they seized it and made it an important stronghold of the anti-Teutonic union forces. After the defeat of the Polish knights at Chojnice in September 1454, the situation was reversed and Olsztyn was surrendered to the Order without a fight, following negotiations. In the years 1455-1461 the castle was administered by the Teutonic knight Georg von Schlieben, who appropriated the chapter's treasury and castle property. Finally, after the second peace treaty in Toruń ending the Thirteen Years' War, Warmia together with Olsztyn was annexed to Poland.
The Teutonic Knights threatened the castle and town for the last time in 1521, but their defence was so effective that they stopped after one unsuccessful assault. The chapter entrusted the administration of the Olsztyn chamberlaincy to a canon elected annually from its midst, called the administrator. In the years 1516-1521, the administrator of the Olsztyn chamber was the great astronomer Nicolaus Copernicus. It was he who prepared the defence of Olsztyn against the Teutonic invasion. He stockpiled ammunition and provisions and doubled the size of the castle garrison.
In the 16th century, the castle was visited by Martin Kromer, who then consecrated St Anne's Chapel, recently built in the south-west wing of the castle. Over time, both wings of the castle lost their military importance and became unsuitable for residential purposes. In 1758, an access was created to the castle from the side of the town and a palace wing was built on this side, at the same time removing the bailey, part of the walls and the original gate tower.
After the annexation of Varmia in 1772, the castle became the property of the state landowners. In 1845, the bridge over the moat was replaced by a causeway connecting the castle with the town, and the moat was drained. In 1901-1911, in connection with the election of the castle as the seat of the president of the Olsztyn regency, a general renovation of the castle was carried out. At that time, the floor level in the refectory was changed, the vaults of the ground floor were removed, and the cloister was fitted with window frames and a neo-Gothic staircase was added. In 1921, a museum was placed in the castle rooms.
Current state
The castle is now one of the best-preserved medieval fortresses in Poland. Many special events are organised by the Museum of Warmia and Mazury. An integral part is the Nicolaus Copernicus exhibition, which is still on display today. On the wall of the cloister is an astronomical laboratory from 1517, probably made by the great astronomer himself, which contributed to the reform of the church calendar. In the courtyard, meanwhile, you can see the so-called Baba of Prussia, a cult statue of the early Middle Ages. Less well known is the fact that the hurdy-gurdy or wooden portico on the south-west side is the original building, exposed in chronological order for the roof trusses of 1429.